ოცითებერვალი. სკოლისდრო. ჩვეულებრივ წავედი სკოლაში. არაფერი მომხდარა განსაკუთრებული. სრულიად წყნარად მიდიოდა დღე. გეოგრაფია გაგვიცდა. დამრიგებელი გვეჯდა კლასში. მე ლიკასთან და მაკასთან ვიჯექი. მერე სხვებიც მოვიდნენ ჩვენს მერხებთან (როგორც ყოველთვის, „ცოტა“ ხმაური იყო კლასში).… Read More
მე წარმართივით მზეს ვცემ თაყვანს, ალბათ შემატყეთ. მგონი, წინაპრის სისხლი ყივის, სხვა რა ვიფიქრო… თუნდ გადახედეთ ამ ჩემს ლექსებს, რამდენი მზეა… მინდა, ყოველდღე მზისსაფერი სიტყვა ვიყვირო! აქ, ამ ადგილას იყო ადრე დიდმზის… Read More
… როგორც ვთქვი, სიზმრებს ძირითადად სწრაფი ძილისას ვხედავთ და ისიც ვთქვი, რომ სწრაფი ძილის ფაზა ღამეში რამდენჯერმე მეორდება… ანუ არაფერი არაა იმაში გასაკვირი რომ რამდენიმე სიზმარი ნახო… უბრალოდ ყველა შენსავით ვერ იმახსოვრებს.. -… Read More
ო, ღმერთო, ასე როგორ უყვარდა ბედკრულ გაბრიელს ცივი მზექალი? ანამდენ ტრფობით რით ვერ დაძლია, მისი უთბილო მზერის მძლე ქარი?.. მიჯნურმა ქალშავს ლექსები უძღვნა, კერპად იქცია ტრფიალი მწველი, ო, რა ძლიერად უყვარდა… Read More
ტობავარჩხილის ტბა. ბევრნი იყვნენ: ცამეტნი: ექვსი გოგო, შვიდი ბიჭი. ერთად წამოვიდნენ, მარტო თამთა აკლდათ, ვერ მოახერხა წამოსვლა. ძმების ძმაკაცები, დების დაქალები… სულ მეგობრები შეკრებილიყვნენ. ტოლები იყვნენ, მთები უყვარდათ. სულ ერთად არა, მაგრამ ხშირად… Read More
ლენას უადრესატო წერილი: „დღეს ორი ნაცნობი გოგო შემხვდა. შემრცხვა, მეც რომ გოგო ვარ და ისინიც… ო, ღმერთო, რატომ ვარ ასეთი.“ … „ერთხელაც დავუმტკიცებ, რომ სულაც არაა უშნო.“ … ორნი მიდიოდნენ. მეგობრები იყვნენ.უბრალოდ ეცვათ,… Read More
ხელის გულზე ორკაპიკიანი კრთის. ასკინკილით მივუყვები ქუჩას. სულ ცოტა ხანში კი ორკაპიკიანებით და ატყორცნილი ფიქრებით მივრბივარ ტელეფონის ჯიხურისაკენ. დავრეკავ… სადღაც შორიდან გავიგონებ შენს ხმას, მერე შენ ილაპარაკებ, ილაპარაკებ, მე მხოლოდ მოგისმენ. „ნეტა თუ… Read More
